سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی
sport
سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

بازی‌های ورزشی، درست مثل ورزش‌های واقعی، حالت مسابقه‌ای و رقابتی دارند و با ارائه‌ی چالش‌های فیزیکی، دقت و سرعت عکس‌العمل‌های بازیکن را می‌سنجند. این بازی‌ها به شبیه‌سازی ویژگی‌های مختلف ورزشکاران، مثل سرعت، قدرت، شتاب، دقت و غیره می‌پردازند و معمولا در داخل یک استادیوم یا زمین ورزشی انجام می‌شوند. همچنین اکثر این بازی‌ها دارای گزارشگر نیز هستند که صحنه‌های مختلف را برای بازیکن‌ها تفسیر و تشریح می‌کند. معمولا بازی‌های ورزشی دارای حالت‌های مختلفی هستند؛ مثلا در مجموعه‌ی Madden NFL که ورزش فوتبال امریکایی را به نمایش می‌گذارد، ضربه‌ی پاسِ بلند حدود ۴۵ ثانیه طول می‌کشد و ۶ حالت گیم‌پلی را شامل می‌شود. بعضی از بازی‌های ورزشی هم هستند که در آنها بازیکن می‌تواند برای چند لحظه کار را متوقف کند و طرح و نقشه‌ی متفاوتی را انتخاب نماید. در بازی‌های فوتبال نیز ضربات ایستگاهی یا پنالتی یک تغییر حالت در گیم‌پلی بازی محسوب می‌شوند.

بازی‌های ورزشی قدیمی دارای گرافیک ساده و دوبعدی بودند و ورزشکاران را بزرگتر از حد معمول به نمایش می‌گذاشتند تا راحت‌تر دیده شوند. امروزه و با پیشرفت‌ بازی‌های ویدئویی، بازیکن‌ها انتظار دارند تا بازی‌های ورزشی گرافیک واقعی و باکیفیتی را ارائه کنند. بیشتر بازی‌های این سبک دارای فیزیک ساده‌ای هستند و این موضوع باعث می‌شود تا کنترل بازی آسان‌تر باشد. معمولا بازی‌های ورزشی دارای زمان محدود برای هر مسابقه هستند که ممکن است به چند دور یا نیمه تقسیم شود. در ادامه انواع مختلف بازی‌های ورزشی را معرفی می‌کنیم و تاریخچه‌ی این سبک را مرور می‌نماییم.

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

انواع بازی‌های ورزشی

آرکید

در گذشته بازی‌های ورزشی روی دستگاه‌های آرکید (کابین‌های نسبتا بزرگ مخصوص بازی) از محبوبیت‌ بالایی برخوردار بودند. ماهیت رقابتی بازی‌های ورزشی نیز با اهداف اصلی بازی‌های آرکید که دستیابی به امتباز بالاتر است هماهنگی خوبی دارد. معمولا در بازی‌های ورزشی آرکید به جنبه‌ی واقع‌گرایی توجهی نمی‌شود و طراحی یک گیم‌پلی سریع اهمیت بیشتری دارد. بازی‌های ورزشی آرکید امکان رقابت چند بازیکن برای کسب امتیاز بالاتر را فراهم می‌کنند، و از این بابت در محبوبیت بازی‌های ورزشی آنلاین نقش پررنگی را ایفا کرده‌اند. از بازی‌های این سبک می‌توان به مجموعه‌ی NBA Jam اشاره کرد.

مدیریتی

بازی‌های ورزشی مدیریتی بازیکن را در نقش مربی یا مدیر فنی یک تیم قرار می‌دهند. در بیشتر بازی‌های این سبک بازیکن باید تیمش را برای پیروزی بر سایر تیم‌ها در یک لیگ ورزشی هدایت کند. تیم‌های رقیب معمولا به وسیله‌ی هوش مصنوعی کنترل می‌شوند، اما در بعضی از بازی‌های ورزشی نیز امکان بازی کردن به صورت آنلاین و چندنفره با سایر بازیکن‌ها وجود دارد. مدیریت تاکتیک‌های تیمی، خرید و فروش بازیکن‌ها و مسائل مالی مربوط به تیم، جزء وظایف اصلی بازیکن در بازی‌های ورزشی مدیریتی هستند. سری Football Manager یکی از معروف‌ترین مجموعه‌ها در این سبک به شمار می‌رود.

شبیه‌سازی

شبیه‌سازهای ورزشی به مراتب واقعی‌تر از بازی‌های آرکید هستند و بیش از جذابیت بازی، به واقع‌گرایی آن توجه می‌کنند. بازی‌های شبیه‌ساز ورزشی معمولا سرعت کمتر و دقت بالاتری دارند، اما بازی‌های آرکید سریع‌تر هستند و حتی گاهی قوانین رسمی ورزش‌ها را نقض می‌کنند؛ برای مثال در بازی NBA Jam هر تیم بسکتبال فقط از دو بازیکن استفاده می‌کند.

چندرشته‌ای

بعضی از بازی‌ها هستند که در آنها چند رشته‌ی ورزشی وجود دارد که بازیکن‌ها می‌توانند یکی از آنها را انتخاب کرده و به بازی مشغول شوند. بازی‌های Wii Sports و Wii Sports Resort در همین سبک طبقه‌بندی می‌شوند و بازیکن‌ها می‌توانند در آنها ورزش‌هایی مثل تنیس، گلف، شمشیربازی، بسکتبال، دوچرخه سواری و غیره را تجربه کنند.

مبارزه‌ای

بازی‌های ورزشی مبارزه‌ای در واقع ترکیبی از دو سبک ورزشی و مبارزه‌ای هستند و شامل ورزش‌هایی مثل بوکس و کشتی می‌شوند. این بازی‌ها نسبت به بازی‌های سبک مبارزه‌ای از واقع‌گرایی بیشتری برخوردارند و در آنها شاهد حضور ورزشکاران واقعی هستیم. از بازی‌های این سبک می‌توان به مجموعه‌های WWE 2K و Fight Night اشاره کرد.

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

تاریخچه‌ی بازی‌های سبک ورزشی

اولین بازی که می‌توان آن را به نوعی یک بازی ورزشی به حساب آورد، در سال ۱۹۵۸ و با نام Tennis for Two منتشر شد. این بازی یک تنیس دو نفره و دوبعدی بود که برای دستگاه اسیلوسکوپ یا نوسان‌نمای الکتریکی ساخته شد و در آن بازیکن‌ها می‌توانستند از یک درجه برای تنظیم زاویه‌ی راکت و از یک دکمه برای ضربه‌ زدن به توپ استفاده کنند. Tennis for Two یکی از اولین بازی‌های ویدئویی دارای گرافیک هم بود. شرکت آتاری در سال ۱۹۷۲ بازی Pong را برای دستگاه‌های آرکید منتشر کرد. این بازی که در واقع یک شبیه‌ساز ورزش تنیس روی میز بود، به لحاظ تجاری موفقیت زیادی کسب کرد. در سال ۱۹۷۳ شرکت تیتو (Taito) اولین بازی ورزشی تیمی را با عنوان Davis Cup عرضه کرد؛ این بازی یک تنیس دو نفره بود که شباهت‌های زیادی به Pong داشت، اما در آن هر بازیکن دو راکت را کنترل می‌کرد. تیتو در همین سال یک بازی ورزشی فوتبال به اسم Soccer را منتشر کرد که گیم‌پلی آن باز هم در سبک توپ و راکت بود، ولی زمین بازی مانند زمین فوتبال رنگ سبز داشت و هر بازیکن می‌توانست دو راکت (یکی در نقش دروازه‌بان و دیگری مهاجم) را هدایت کند. هر دو بازی Davis Cup و Soccer به وسیله‌ی توموهیرو نیشیکادو، طراح بازی معروف Space Invaders ساخته شده بودند. در ۱۹۷۴ شرکت تیتو یک بازی بسکتبال به نام Basketball را منتشر کرد؛ این بازی یکی از اولین عناوینی بود که از مدل‌های دوبعدی برای شخصیت‌هایش استفاده می‌کرد. بازیکن‌ها در این بازی می‌توانستند یک مدافع و یک مهاجم را کنترل کنند و با پاس دادن یا دریبل زدن به سبد تیم حریف نزدیک شوند و توپ را وارد آن کنند. نخستین بازی‌های سبک رانندگی نیز در همین سال عرضه شدند؛ تیتو Speed Race را منتشر کرد که در آن از گرافیک اسکرولی استفاده شده بود و آتاری هم بازی Gran Trak 10 را به بازار فرستاد. در سال ۱۹۷۶ سبک رانندگی به دنیای سه‌بعدی قدم گذاشت و بازی‌های Moto-Cross (با نام Fonz هم شناخته می‌شود) با نمای دید سوم‌شخص و Night Driver با دوربین اول شخص منتشر شدند. سگا در سال ۱۹۷۶ بازی Heavyweight Champ را عرضه کرد که ورزش مشت‌زنی را به نمایش می‌گذاشت و امروزه از آن به عنوان اولین بازی‌ مبارزه‌ای تاریخ نیز یاد می‌کنند. همچنین دو سال بعد شرکت آتاری بازی Atari Football را به انتشار رساند که دقیق‌ترین شبیه‌ساز ورزش فوتبال امریکایی در زمان خودش بود. کونامی در ۱۹۸۲ بازی Track & Field را منتشر کرد که شامل رشته‌های مختلف ورزش دو و میدانی مثل دوی ۱۰۰ متر، پرش ارتفاع، پرتاب نیزه و غیره بود و اجازه می‌داد تا چهار بازیکن به رقابت با یکدیگر بپردازند. شرکت الکترونیک آرتز هم نخستین بازی ورزشی خود را با اسم Dr. J and Larry Bird Go One on One در سال ۱۹۸۳ عرضه کرد. در ۱۹۸۳ دو بازی Intellivision World Series Baseball (بیسبال) و MotoRace USA (موتورسواری) منتشر شدند که برای اولین بار از چند زاویه‌ی دوربین برای نمایش صحنه‌های یک مسابقه استفاده می‌کردند. یکی از تاثیرگذارترین بازی‌های فوتبال نیز در همین سال انتشار یافت؛ این بازی Exciting Soccer بود که در آن بازیکن‌ها می‌توانستند از بین ۶ تیم مختلف یکی را انتخاب کنند و به بازی بپردازند. سیستم کنترل بازی شامل حرکاتی مثل شوت، تکل، پاس کوتاه و پاس بلند بود و دوربین نیز از زاویه‌ی بالا بازی را نشان می‌داد. الکترونیک آرتس در سال ۱۹۸۹ بازی John Madden Football (که امروزه به اسم Madden NFL شناخته می‌شود) را برای کنسول سگا جنسیس منتشر کرد و به فروش بالایی نیز دست یافت. همچنین شرکت تیتو بازی Football Champ را یک سال بعد عرضه کرد که در بخش چندنفره‌ی آن تا چهار بازیکن می‌توانستند به صورت رقابتی یا همکاری به بازی بپردازند. در این بازی علاوه بر اضافه شدن حرکات جدید، امکان خطا روی بازیکنان حریف نیز وجود داشت که گاهی هم با جریمه از سوی داور همراه می‌شد. در ۱۹۹۱ بازی Tecmo Super Bowl نخستین بازی ورزشی بود که اجازه‌ی رسمی استفاده از نام لیگ فوتبال امریکایی و بازیکنان واقعی این ورزش را در اختیار داشت. در همین سال الکترونیک آرتز بخش بازی‌های ورزشی خود را با نام EA Sports تاسیس کرد که از آن تاریخ تا به امروز وظیفه‌ی ساخت مجموعه‌ی‌های ورزشی این کمپانی را بر عهده دارد. در دهه‌ی ۱۹۹۰ استفاده از گرافیک سه‌بعدی در بازی‌های آرکید ورزشی رایج شد. در این دوره شرکت سگا بازی Virtua Striker، اولین فوتیال سه‌بعدی را منتشر کرد. همچنین کنسول‌های سگا ساترن و پلی‌استیشن با پشتیبانی از گرافیک سه‌بعدی در همین دهه عرضه شدند. در اواخر قرن بیستم ورزش‌های مخاطرآمیز مورد توجه بازیسازها قرار گرفتند و بازی‌های خوبی با محوریت آنها ساخته شد؛ برای مثال می‌توان به بازی‌های اسکیت Tony Hawk’s Pro Skater (سال ۱۹۹۹) و اسنوبرد سواری SSX (سال ۲۰۰۰) اشاره کرد که هر دو با استقبال منتقدان مواجه شدند. در سال ۲۰۰۶ نینتندو کنسول Wii را با قابلیت کنترل از راه دور (دسته‌های Wii Remote) عرضه کرد. به وسیله‌ی دسته‌های این کنسول، بازیکنان می‌بایست برای انجام کارهای مختلف در بازی از حرکات فیزیکی استفاده می‌کردند که این ویژگی در بازی‌های ورزشی کاربرد‌های فراوانی داشت. نینتندو با انتشار بازی Wii Sports که شامل ۵ ورزش بوکس، بولینگ، گلف، تنیس و بیسبال بود، قابلیت‌های دسته‌ی Wii Remote را به خوبی نشان داد. بازیکن‌ها در این بازی می‌توانستند به صورت فردی یا چندنفره و در حالت‌های مختلف به بازی بپردازند. Wii Sports پس از بازی معروف Tetris به عنوان دومین بازی پرفروش تاریخ نیز شناخته می‌شود. پس از Wii Sports، نینتندو بازی Mario & Sonic at the Olympic Games را برای کنسول Wii منتشر کرد که در آن برای اولین‌بار دو شخصیت «ماریو» و «سونیک» در کنار هم قرار می‌گرفتند. در این بازی هم از Wii Remote برای انجام ورزش‌های مختلف المپیکی استفاده می‌شد. نینتندو همچنین در سال ۲۰۰۸ بازی Wii Fit را عرضه کرد که برای اجرای حرکات ورزشی از تخته‌های تعادلی Wii Balance Board استفاده می‌کرد.

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

سبک‌ شناسی بازی‌ های ویدیویی -ورزشی

امروزه دو شرکت EA Sports و ۲K Sports با در اختیار داشتن حق انتشار بازی بر مبنای لیگ‌های بزرگ ورزشی، دو قدرت اصلی در سبک بازی‌های ورزشی به شمار می‌روند. EA Sports مجموعه‌های بسیار پرطرفداری مثل FIFA و NBA Live و Madden Football و NHL و Tiger Woods را دارد که همه‌ی آنها دارای لیگ‌ها، رقابت‌ها و بازیکنان واقعی هستند. با وجود تسلط دو شرکت نام برده شده بر بازار بازی‌های ورزشی، ورود سازندگان دیگر به این حوزه با سختی‌های زیادی همراه است اما غیرممکن هم نیست؛ مثلا کونامی با مجموعه‌ی Pro Evolution Soccer به یک رقیب جدی برای الکترونیک آرتس و سری FIFA تبدیل شده است. علاوه بر این در زمینه‌ی بازی‌های رانندگی، رقابت گسترده‌تر است و بازی‌سازها حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. در این سبک به دلیل امکان ساخت مسیرها و اتومبیل‌های مختلف و همچنین طراحی حالت‌های گوناگون برای مسابقه دادن، شاهد تنوع بیشتری نسبت به سایر سبک‌های ورزشی هستیم.

اشتراک گذاری:

یک دیدگاه بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.

0

بالا

X